نقض حقوق زنان و خشونت علیه آنان با شروع درگیریهای مسلحانه افزایش می یابد

خبرگزاری بین المللی زنان ایران : در سال 1945 زمانی که دولت های جهان گرد هم آمدند با شعار " ما ملل متحد تصمیم داریم نسل آینده را از آفت جنگ که در فاصله یک عمر به جامعه انسانیت مصیبت های غیر قابل جبرانی را وارد کرد حفظ نماییم" سازمان ملل را تشکیل دادند و بر این باور بودند که دیگر شاهد فجایع جنگی به عنوان بلای خانمانسوز نباشند .

به گزارش سرویس اجتماعی خبرگزاری ایونا ، متأسفانه عدم تجهیز ساختارهای سازمان ملل متحد به مکانیزم های کنترل قدرت، ثروت و اطلاعات کشورهای به اصطلاح توسعه یافته نتیجه ای واضح به همراه داشته به گونه ای که اقتدار سیاسی، فرهنگی واقتصادی این کشورها با عدم امنیت در برخی مناطق جغرافیایی ارتباط مستقیم داشته است.

در این میان جمهوری اسلامی ایران به عنوان عضو سازمان ملل متذکر می شود که وظیفه اصلی سازمان حفظ صلح و امنیت بین المللی ست ودر این راستا پیگیری استراتژی، پیشگیری از مناقشات مسلحانه است.

بدون شک زنانی که به واسطه کشته و یا مجروح شدن همسر و فرزندان خود، مورد خشونت جنسی قرار گرفتن واز هم پاشیده شدن کانون گرم خانواده شان و همچنین سایر آسیب های مادی و معنوی درواقع آسیب پذیر ترین افراد و قربانیان اصلی در جنگ می باشند و بیشترین انگیزه را برای پیشبرد استراتژی پیشگیری به جای درمان را دارند.

البته جمهوری اسلامی ایران تأکید می کند در صورت اصلاح عملکرد و ساختارهای نادرست موجود در سازمان ملل می توان از نقش زنان آگاه و فعال در برقراری صلح و امنیت بین المللی سخن گفت چراکه بدون شک حتی اگر زنان آگاه و فعال جهان حضور و فعالیت زیادی در ساختارفعلی سازمان ملل داشته باشند هر گونه تلاش در این ساختار ناعادلانه برای زمان حاضر نتیجه مؤثری نخواهد داشت.

به همین دلیل در فرایند برقراری و حفظ صلح فراتر از تساوی جنسیتی باید به فکر نقش مثبت و مؤثر همه دولتها در امر خطیر حفظ صلح وامنیت بین المللی بود. تا زمانی که شورای امنیت با وجود حق وتو خود سمبل تبعیضی آشکار در سطح جهان است نمی توان شعار رفع تبعیض را باور و عملی نمود.

برای برقراری و حفظ صلح وامنیت بین المللی و کاستن آثار و آلام جنگ به ویژه آثار سوء بر زنان و کودکان اقداماتی باید صورت گیرد که نظام جمهوری اسلامی معتقد است که رویکرد معنوی گرا و دین باوری و نقش مهم زنان در این رویکرد با تربیت نسل دیندار و صلح دوست بسیار مهم است و به پیشبرد استراتژی پیشگیری به جای درمان کمک به سزایی می کند.

از سوی دیگر نیز به نظر می رسد حضور نیروهای حافظ صلح قبل از مناقشه احتمالی، برای کمک به مهار مناقشات از طریق ایجاد اعتماد در مناطق دچار تنش به استراتژی پیشگیری کمک کرده و حضور زنان شایسته و توانمند در جمع نیروهای حافظ صلح و گروه ناظر سازمان ملل موجب تسریع این روند خواهد بود.

اما باید توجه نمود که نیروهای حافظ صلح باید حتماً قبل از مأموریت تحت آموزش خاص در مورد حمایت و نیازهای ویژه زنان و کودکان و حقوق بنیادین آنها قرار گیرند تا شاهد هیچ نقض حقوقی از جانب خود آنها نباشیم.

متأسفانه با شروع درگیریهای مسلحانه نقض حقوق زنان و خشونت علیه آنان به شدت افزایش می یابد وبسیاری از قربانیان این درگیریها را زنان و کودکان کشورهای تحت اشغال یا درگیر مناقشه تشکیل می دهند.

زنان و کودکان حتی در مناطق امن ومقر نیروهای حافظ صلح سازمان ملل هم از حملات جنگی در امان نیستند. به عنوان مثال حمله رژیم صهیونیستی به مقر نیروهای یونیفیل و کشته شدن 106 لبنانی بی گناه درسال 1996 و کشتار مردم قانا در سال 2006 بیش از 55 زن وکودک جان باختند که البته همچنان نیز این کشتار ادامه دارد و روزانه زنان و کودکان بسیاری قربانی جنایات این رژیم می شوند.

از سوی دیگر نیز زنانی که در نیروهای مسلح به کار گرفته می شوند نیز در معرض خشونت وآسیب هستند و از طرفی جدایی آنها از خانواده و فرزندانشان موجب آسیب های معنوی فراوان می گردد به همین دلیل بهتراست مانع حضور زنان ودختران در نیروهای مسلح شد.گزارش دبیر کل سازمان ملل در مورد کاهش تعداد زنان ارتش و در نتیجه کاهش آمار خشونت علیه آنان مؤید این امر است.

در واقع نظام جمهوری اسلامی معتقد است باید با کمک گرفتن از ادیان الهی و رویکرد معنوی گرا در جهان در تصحیح ساختار سازمان ملل بکوشیم و تلاش کنیم شرایط را برای ایجاد صلح و امنیت برای تمام جهانیان به ویژه زنان فراهم نماییم.